نوشته شده توسط مسعود در سه شنبه هشتم مرداد 1387 ساعت 1:55 | لینک ثابت |

 

من به غير از تو نخواهم، چه بدانی، چه ندانی

 

دل من ميل تو دارد، چه بجوئی، چه نجوئی

 

ديده ام جـای تو باشد، چه بـمانی، چه نـمانی

 

مـن کـه بيمار تو هستم، چه بپرسی، چه نپرسی

 

جان به راه تو سپارم، چه بدانی، چه ندانی

 

مي توانی به همه عـمر، دلم را بفريبی

 

ور بکوشی ز دل من بگريزی، نتوانی

 

دل من سوی تو آيد، بپذیری، نبپذيری

 

جانی از بهر تو دارم، چه بخواهی، چه نخواهی

 

شعرم آهنگ تو دارد، چه بخوانی، چه نخوانی

__________________

 

 

 

 

یارب این شمع دل افروز ز کاشانه ی کیست؟ ...................جان ما سوخت بپرسید که جانانه ی کیست؟
حالیا خانه بر انداز دل و دین من است ............................تا در آغوش که می خسبد و هم خانه ی کیست؟
باده ی لعل لبش کز لب من دور مباد .............................راح روح که و پیمانده ی پیمانه ی کیست؟
دولت صحبت آن شمع سعادت پرتو ................................باز پرسید خدا را که به پروانه ی کیست؟
می دهد هر کسش افسونی و معلوم نشد .....................که دل نازک او مایل افسانه ی کیست؟
یارب آن شاه وش ماهرخ زهره جبین ..............................دُرّّّّّّّّّّّّّّّّّ ّّّّّّّّّّّ یکتای که و گوهر یکدانه ی کیست؟
گفتم آه از دل دیوانه ی حافظ بی تو ................................زیر لب خنده زنان گفت که دیوانه ی کیست؟

__________________

اگر ایران بجز ویرانسرا نیست................................من این ویرانسرا را دوست دارم

اگر آب و هوایش دلنشین نیست...........................من این آب و هوارا دوست دارم

من این دلکش زمین را می پرستم........................من این روشن سما را دوست دارم

 

 

 

 

 

 

گفتی كه مرا دوست نداری گله ای نیست


                          بین من و عشق تو ولی فاصله ای نیست


گفتم كه كمی صبر كن و گوش به من كن


                             گفتی كه نه باید بروم حوصله ای نیست


پرواز عجب عادت خوبیست ولی حیف 


                              تو رفتی و دیگر اثر از چلچله ای نیست


گفتی كه كمی فكر خودم باشم و آن وقت


                               جزعشق تودرخاطرمن مشغله ای نیست


رفتی تو خدا پشت و پناهت به سلامت


                                  بگذار بسوزد دل من مساله ای نیست

 

 

 

 

 

 

 

روزی سپری شد به امیدی که شب  آید

شب آمد و دیدم به دلم تاب و تب آمد

ای دوست دعا کن من بیچاره مبادا

در حسرت دیدار تو جانم به لب آید

 

 

 

 

پرسید که چرا دیر کرده است ؟

نکند دل دیگری اورا اسیر کرده است ؟

خندیدم و گفتم او فقط اسیر من است

تنها دقایقی چند تاخیر کرده است

گفتم امروز هوا سرد بوده است

شاید موعد قرار تغییر کرده است

خندید به سادگیم آینه و گفت

احساس پاک تورا زنجیر کرده است

گفتم ار عشق من چنین سخن مگوی

گفت : خوابی سالها دیر کرده است

در ایینه به خود نگاه میکنم آه

عشق او عجیب مرا پیر کرده است

راست گفت آیینه که منتظر نباش

او برای همیشه دیر کرده است

 

 

 

بی تو مهتاب شبی باز هم از آن كوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم



شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم

شدم آن عاشق دیوانه كه بودم



در نهانخانه ی جانم گل یاد تو درخشید

باغ صد خاطره خندید ، عطر صد خاطره پیچید



یادم آمد كه شبی با هم از آن كوچه گذشتیم

پر گشودیم و در آن خلوت دلخواسته گشتیم



ساعتی بر لب آن جوی نشستیم

تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت ، من همه محو تماشای نگاهت



آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمان رام



خوشه ی ماه فرو ریخته در آب

شاخه ها دست بر آورده به مهتاب



شب و صحرا و گل و سنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ



یادم آمد كه تو به من گفتی از این عشق حذر كن

لحظه ای چند بر این آب نظر كن



آب آیینه ی عشق گذران است

تو كه امروز نگاهت به نگاهی نگران است



باش فردا كه دلت باد گران است

تا فراموش كنی چندی از این شهر سفر كن



با تو گفتم حذر از عشق ندانم

سفر از پیش تو هرگز نتوانم ، نتوانم



روز اول كه دل من به تمنّای تو پر زد

چون كبوتر لب بام تو نشستم



تو به من سنگ زدی ، من نرمیدم ، نگسستم

باز گفتم كه تو صیّادی و من آهوی دشتم



تا به دام تو درافتم همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم سفر از پیش تو هرگز نتوانم نتوانم



اشكی از شاخه فرو ریخت

مرغ شب ناله ی تلخی زد و بگریخت



اشك در چشم تو لرزید

ماه بر عشق تو خندید



یادم آید كه دگر از تو جوابی نشنیدم

پای در دامن اندوه كشیدم ، نگسستم ، نرمیدم



رفت در ظلمت غم آن شب و شب های دگر هم

نگرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم



نكنی دیگر از آن كوچه گذر هم

بی تو امّا به چه حالی من از این كوچه گذشتم

 

//اتل متل جدایی ... عروسکم کجایی ؟

// گاو حسن پریشون ... یه دل داره پر از خون

// عشقم که رفت هندستون ... خونه ام شده قبرستون

// یه عشق دیگه بردار ... یه دنیا غصه بردار

// اسمشو بذار بچگی ... تا آخر زندگی

// هاچین و واچین تموم شد ... عمر منم حروم شد

 

پیداست هنوز شقایق نشدی

زندانی زندان دقایق نشدی

وقتی که مرا از دل خود می رانی

یعنی که تو هیچ وقت عاشق نشدی

 

 

دارم از نگاه گرمت مي رسم به اوج باور
باورم كن كه تويي تو
تو همون فرصت آخر
دستاي سرد غروب و باز رو شو نه هام مي بينم
واسه ي طلوع خورشيد باز به انتظار مي شينم
اما از اول قصه آخرش رو مي شه فهميد
تو بايد باشي كه بازم بشه عاشقانه خنديد
اگه قلبمو شکستی به فدای یک نگاهت
این منم چون گل پرپر که نشستم سرراهت
تو ببین غبار غم رو که نشسته بر نگاهم
اگه من نمردم از عشق تو بدون که روسیاهم
اگه عاشقی گناه ما همه غرق گناهیم
میون این همه آدم یه غریب و بی پناهیم
تو ببین به جرم عشقت پر پروازمو بستند
تو ندیدی من مغرور چه بی صدا شکستم
چی بگم وقتی که عاشق زخمی تیغ هلاکه
همه بال و پر زدنهاش رقص مرگی روی خاکه 

 

نوشته شده توسط مسعود در دوشنبه شانزدهم اردیبهشت 1387 ساعت 9:15 | لینک ثابت |

می خواهم و می خواستمت تا نفسم بود

                                                          می سوختم از آتش عشق تو بسم بود

عشق تو بسم بود که این شعله بیدار

                                                   روشنگر شبهای بلند قفسم بود

آن بخت گریزنده دمی آمد بگذشت

                                               غم بود. که پیوسته نفس در نفسم بود

دست من و آغوش تو هیهات که یک عمر

                                                         تنها نفسی با تو نشستن هوسم بود

بالله که به جز یاد تو گر هیچ کسم هست

                                                         حاشا که به جز عشق تو  گر هیچ کسم بود

سیمای مسیهایی اندوه تو ای عشق

                                                    در غربت این مهلکه فریاد رسم بود

لب بسته و پر سوخته از کوی تو رفتم

                                                         رفتم به خدا گر هوسم بود. بسم بود

نوشته شده توسط مسعود در چهارشنبه چهاردهم شهریور 1386 ساعت 19:3 | لینک ثابت |

http://londonproxy.com/

نوشته شده توسط مسعود در دوشنبه دوازدهم شهریور 1386 ساعت 18:19 | لینک ثابت |

نوشته شده توسط مسعود در دوشنبه بیست و دوم مرداد 1386 ساعت 18:58 | لینک ثابت |

 

بي تو مهتاب شبي باز هم از آن كوچه گذشتم

                                                   همه تن چشم شدم خيربه دنبال تو گشتم

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم

                                                شدم آن عاشق ديوانه كه بودم

در نهان خانه جانم ياد صد خاطره خنديد

                                                   عطر صد خاطره پيچيد

يادم آمد تو به من گفتي از اين عشق حضر كن

                                                    لحظه اي چند بر اين آب نظر كن

آب آينه گذران است

                                تو كه امروز نگاهت به نگاهي نگران است

باش فردا كه دلت بادگران است                                               

نوشته شده توسط مسعود در یکشنبه بیست و یکم مرداد 1386 ساعت 19:21 | لینک ثابت |

نوشته شده توسط مسعود در چهارشنبه دهم مرداد 1386 ساعت 19:36 | لینک ثابت |

عشق يعنی يک تيمّم، يک نماز

نوشته شده توسط مسعود در چهارشنبه دهم مرداد 1386 ساعت 19:36 | لینک ثابت |

نوشته شده توسط مسعود در چهارشنبه دهم مرداد 1386 ساعت 19:30 | لینک ثابت |

نوشته شده توسط مسعود در چهارشنبه دهم مرداد 1386 ساعت 19:30 | لینک ثابت |

نوشته شده توسط مسعود در چهارشنبه دهم مرداد 1386 ساعت 19:29 | لینک ثابت |

رویای من

نوشته شده توسط مسعود در چهارشنبه دهم مرداد 1386 ساعت 19:27 | لینک ثابت |

        وقتی توشب گم میشدم ستاره شب شکن نبود

 

            میون این شب زده هاکسی به فکرمن نبود

 

              وقتی توشب گم میشدم همخونه خواب گل میدید

 

          همسایه ازخوشه خواب سبدسبدخنده می چید

 

                  آوازخون کوچه هاشعراشوازیادبرده بود

 

          چراغاخوابیده بودند شعله شونوبادبرده بود

 

               آخ اگه شب شیشه ای بودپل به ستاره میزدم

 

         شکسته آینه ی شبونیزه ی خورشیدمیشدم

 

               آخ اگه مرگ امون میداد دوباره باغ میشدم

 

       تورگ یخ بسته ی شب نبض چراغ میشدم

 

              وقتی توشب گم میشدم ستاره شب شکن نبود

 

      میون این شب زده هاکسی به فکرمن نبود

 

                آخ تواقیانوس شب سوختنمو کسی ندید

 

       توبرزخ بیدادشب کسی به دادم نرسید

 

            وقتی توشب گم میشدم دلم میخواست شعله بشم

 

     روسایه های یخ زده دست نوازش بکشم

 

               دلم میخواست آشتی بدم تگرگو با اقاقیا

 

    خورشیدمهربونی رومهمون کنم به خونه ها

 

   آخ اگه مرگ امون میداد...

 

                   

                   

 

نوشته شده توسط مسعود در چهارشنبه دهم مرداد 1386 ساعت 19:25 | لینک ثابت |

نوشته شده توسط مسعود در چهارشنبه دهم مرداد 1386 ساعت 19:19 | لینک ثابت |

نوشته شده توسط مسعود در چهارشنبه دهم مرداد 1386 ساعت 19:17 | لینک ثابت |

سكوتم از رضايت نيست

دلم اهل شكايت نيست

 

پس من ازدردم هيچي نميگم ولي خيلي خسته ام خيلي

چو ماه از كام ظلمتها دميدي        جهاني عشق در من افريدي

دريغا با غروب نابهنگام                  مرا در ظلمتها كشيدي

 

 

چشمانمان را بر گذر قاصدکها باز کنيم

که زمان ساز سفر ميزند

دست در دست هم بدهيم

دلهايمان را يکی کنيم

بی هيچ پاداشی حراج محبت کنيم

باور کنيم که همه خاطره ايم

دير يا زود رهگذر قافله ايم...

بچه ها بيايد باور كنيم

پدر بابت كار ديروزم ازت معذرت ميخوام حالا كه تنهام تمام زندگيم براي تو  فقط منو ببخش همين

 

 

من كه ميدانم شبي عمرم به پايان مي رسد

پس چرا عاشق نباشم پس چرا

نوشته شده توسط مسعود در چهارشنبه دهم مرداد 1386 ساعت 19:9 | لینک ثابت |

در شهری به نام عشق کوهی است به نام محبت

در این کوه رودی است به نام صفا

در این رود آبراهی میرود به نام وفا

سر انجام این آبراه به آبگیری میریزد به نام وداع

بگذار گريه كنم براي عاطفه اي كه نيست

و

دنيايي كه انجمن حمايت از حيوانات دارد

اما انسان پا برهنه و عريان ميدود

 

بگذار گريه كنم براي انساني كه راه كوره هاي
مريخ را شناخته است اما هنوز!

كوچه هاي دلش را نمي شناسد.

نوشته شده توسط مسعود در چهارشنبه دهم مرداد 1386 ساعت 19:4 | لینک ثابت |

       يک لحظه نشد خيالم آزاد از تو

  يک روز نگشت خاطرم شاد از تو

داني که ز عشق تو چه شد حاصل من

يک جان و هزارگونه فرياد از تو

 

نوشته شده توسط مسعود در چهارشنبه دهم مرداد 1386 ساعت 18:47 | لینک ثابت |

نوشته شده توسط مسعود در چهارشنبه دهم مرداد 1386 ساعت 18:43 | لینک ثابت |

نوشته شده توسط مسعود در چهارشنبه دهم مرداد 1386 ساعت 18:1 | لینک ثابت |

نوشته شده توسط مسعود در چهارشنبه دهم مرداد 1386 ساعت 18:1 | لینک ثابت |

آمدي جان به قربانت ولي حالا چرا            بي وفا حالا كه من افتاده ام از پا چرا

نوش داروي بعد مرگ سهراب آمدي              سنگ دل اين زودتر مي خواستي حالا چرا

عمر محلت امروز و فرداي تو نيست              ما كه يك امروز مهمان تو ايم فردا چرا

نازنينا ما به ناز تو جواني داده ايم            حال  با جوانان ناز كن با ما چرا

نوشته شده توسط مسعود در چهارشنبه دهم مرداد 1386 ساعت 17:57 | لینک ثابت |

نوشته شده توسط مسعود در چهارشنبه دهم مرداد 1386 ساعت 17:41 | لینک ثابت |

نوشته شده توسط مسعود در سه شنبه نهم مرداد 1386 ساعت 19:55 | لینک ثابت |

 بیا ببین چه خسته ام                           غریب ودل شکسته هم

کوه غرور بودم                                       حالا به خاک نشسته ام

نوشته شده توسط مسعود در سه شنبه نهم مرداد 1386 ساعت 19:52 | لینک ثابت |

مرده ام درکوچه های بیکسی

                                                           سنگ قبرم رانمی سازدکسی

سوختم وخاکسترمرا بادبرد                      

                                                          بهترين يارم مرا از ياد برد

نوشته شده توسط مسعود در سه شنبه نهم مرداد 1386 ساعت 19:52 | لینک ثابت |

اگه دستم به جدایی میرسید اونو از خاطره ها خط میزدم

نوشته شده توسط مسعود در سه شنبه نهم مرداد 1386 ساعت 19:51 | لینک ثابت |

دیشب خواب ديدم خواب تو را مي ديدم. بيشتر خوابيدم تا تو را بيشتر ببينم

لحظه خواب ديدن لحظه جاويدانيست لحظه پريدن لحظه پريشانيست

گر بدانم مردگان همه خواب ميبينند ميمردم تا تو را هميشه در خواب ببينم

اشك ميريزم تو را در اشكهايم ميبينم اشكهايم را پاك ميكنم تا كسي تو را نبيند

نوشته شده توسط مسعود در سه شنبه نهم مرداد 1386 ساعت 19:50 | لینک ثابت |

نوشته شده توسط مسعود در سه شنبه نهم مرداد 1386 ساعت 19:49 | لینک ثابت |

نوشته شده توسط مسعود در سه شنبه نهم مرداد 1386 ساعت 19:47 | لینک ثابت |